Scharrelkinderen

Stichting wakker dier is van een obscuur clubje geitenbreiers uitgegroeid tot een salonfähig goed doel. Het publiekelijk ondersteunen van hun nobele zaak doet het goed op feestjes en partijen, onze nationale knuffelkakker Jort spreekt de spotjes in en de plofkip wordt langzaam aan vervangen door een andere bofkip. Gelukkig maken deze en soortgelijke clubs zich hard voor het dierenwelzijn in Nederland. Zelfs zo hard, dat onze kippen, koeien en varkens de mazzel hebben dat ze in Nederland vetgemest worden.

Was er voor onze kinderen ook maar zo’n clubje, een groepje actievoerders, stemmingmakers  en politicibeïnvloeders die zich hard maken voor het leerlingwelzijn. In Nederland is, met dank aan de dierenwelzijnslobbyclubs, zelfs een varken nog beter gehuisvest dan een leerling. Een ordinair oudhollands mestvarken in Nederland heeft minimaal 1,3m² tot zijn of haar beschikking. In de varkensstal staat echter geen meubilair en ook de ruimte die de boer met zijn werkplek inneemt gaat niet te koste van de toch al knusse stal.

Als groep 6 bij hun rekenles weer eens de oppervlakte van het klaslokaal uitrekent komt het juiste antwoord meestal uit op ongeveer 56 vierkante meter.
Hierin zitten niet zelden dik over de dertig kinderen gepropt. Maar laten we nu eens een keer uitgaan van een meer gemiddelde situatie: in onze voorbeeldklas plaatsen wij 29 leerlingen. Samen met de juf zijn dat dus 30 personen op 56 vierkante meter. In het rekenboek van groep 7 is dat bijna 1,9 vierkante meter per leerling. Ruimschoots beter dan onze roze krulstaarten? Helaas! De varkens hebben geen leerling tafeltjes (30×0,5=15m2), instructietafels(1,50m2), leerkrachtenbureaus(1,50m2) kasten(3m2) en computerwerkplekken(4×0,5=2m2) in hun stal staan.

In onze voorbeeldklas houden we dus 56-15-1,50-1,50-3-2=33m² over. Deze 33 vierkante meter moet dus verdeeld worden met 30 personen. Houden we over: 1,1m² per leerling. Heeft dat varken even geluk dat hij niet op school zit. 

De dierenwelzijnslobby zet zich in voor betere leefomstandigheden voor varkens en creëert daar allerlei mooie termen voor, en met succes. Ik stel voor dat we dat goede voorbeeld volgen en onze leerlingen voortaan alleen nog inschrijven als scharrelkinderen of vrije-uitlooppupillen. Misschien dat voor zulke ecologisch verantwoorde kids andere huisvestingseisen gelden.

 

 

 

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *